บทที่ 37: แฟนของฉันเป็นแค่คนธรรมดา

บทที่ 37: แฟนของฉันเป็นแค่คนธรรมดา

“หกโมงเย็นวันเสาร์ใช่ไหม? ฉันจะไปให้ตรงเวลา”

เมื่อข้อความของเสิ่นเหยียนถูกส่งออกไป ในที่สุดก้อนหินที่แขวนอยู่ในใจของทุกคนก็ร่วงลงพื้นเสียที

พอเห็นข้อความในกลุ่มเริ่มเด้งรัวอีกครั้ง เสิ่นเหยียนก็ตั้งใจจะเปิดโหมดห้ามรบกวนอีกหน

แต่แล้วชื่อที่คุ้นเคยก็เด้งขึ้นมา พร้อมแท็กหาเขาและส่งข้อความเข้ามา

“ท่านหัวหน้าห้องเสิ่น ได้ยินว่านายแต่งงานแล้วเหรอ? ยังไม่รู้เลยว่าแฟนของนายทำงานอะไร”