กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 20: ที่จริงแล้ว เสิ่นเหยียนเป็นเด็กที่ฉันเก็บมา.....
“ยังจะยืนทำอะไรอยู่? เอาของของเธอกลับไปด้วยสิ”
เสิ่นเหยียนที่ยืนอยู่นอกประตูยัดของขวัญราคาแพงที่กู้ชิงเสวี่ยนำมาคืนให้เธอ เขาไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรกับกู้ชิงเสวี่ย
“เสิ่น......”
ตอนนี้กู้ชิงเสวี่ยเพิ่งได้สติจากอาการเหม่อลอย เพราะเธอไม่คิดเลยว่าคุณย่าของเสิ่นเหยียนจะไม่คัดค้านให้เสิ่นเหยียนกับซูจิ้นคบกันต่อ หลังรู้ว่าซูจิ้นล้มละลายแล้ว!
“กู้ชิงเสวี่ย เราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นธรรมดา ๆ ต่อไปเรื่องในครอบครัวของฉัน เธอไม่ต้องเข้ามายุ่งแล้ว”