กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 17: เมื่อกี้นี้ ขอโทษนะ......
“เดี๋ยวก่อน!”
“โอ้? ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ?”
ซูจิ้นมองเสิ่นเหยียนจากเบื้องบน ดวงตาเย็นชาคู่นั้นไร้ซึ่งความรู้สึก
เป็นอย่างที่คิด ทุกอย่างจบลงแล้ว ทุกอย่างเป็นเพียงการหลอกเธอ ฮ่าๆ......
“ให้ฉันไปอาบน้ำก่อนได้ไหม วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ตัวมีแต่เหงื่อเต็มไปหมด”
ถ้าซูจิ้นต้องการจริงๆ เสิ่นเหยียนก็ไม่ได้ติดใจอะไร แต่ตอนนี้ตัวเขาเหนียวเหนอะหนะจนไม่สบายตัว อย่างน้อยก็น่าจะให้เขาไปอาบน้ำก่อนไม่ใช่เหรอ?