บทที่ 15: เป็นคนโง่จริง ๆ

บทที่ 15: เป็นคนโง่จริง ๆ

“นาย...นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม...”

ตอนนี้เจียงเชี่ยนรู้สึกราวกับหัวใจถูกเข็มแทงทะลุ

เธอไม่กล้าเชื่อ จึงได้แต่ยึดความหวังสุดท้ายเอาไว้และดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย

ทว่าคำตอบต่อมาของเสิ่นเหยียนกลับบดขยี้เกราะป้องกันสุดท้ายของเธอจนแหลกละเอียด

“เปล่านี่ ฉันแต่งงานมาปีกว่าแล้ว”

เสิ่นเหยียนเห็นสีหน้าของเจียงเชี่ยนดูไม่ค่อยดี จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? ถ้าไม่สบาย ฉันโทรเรียก 120 ให้เอาไหม?”