กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 ออกเดินทางสู่เมืองเฮยสุ่ย
เห็นบิดามีท่าทีหวั่นไหว โม่เฟยก็กล่าวโน้มน้าวต่อ “ท่านพ่อ คดีความในโลกมนุษย์เรายุ่งเกี่ยวไม่ได้ แต่เหตุใดจึงไม่ปล่อยให้เหล่าผีร้ายเหล่านั้นได้สะสางความเคียดแค้นทางโลกด้วยตัวเองเล่า เราจะไปบีบคั้นพวกเขาให้ถึงที่สุดอยู่ทำไม?”
แต่ไหนแต่ไรมา โม่เฟยรู้สึกเสมอว่าท่านพ่อของนางเป็นคนไม่มีเหตุผล
ไม่ว่าจะเจอผีร้ายตนใด ไม่ว่าจะเป็นผีดีหรือผีร้าย ก็ต้องจับกุมตัวทั้งหมด ใครสมควรไปเกิดใหม่ก็ส่งไปเกิด ใครสมควรตายก็สังหารทิ้ง ไม่เคยมีแม้แต่ความเมตตาปรานี
โม่หวู่มองโม่เฟยด้วยสายตาซับซ้อน “ข้าให้เจ้าตั้งใจเรียนกับข้า เจ้ากลับทำตัวโลเล พอเรียนรู้วิชาแมวสามขาได้หน่อยก็คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้ว”