กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 คงเป็นเพราะสวรรค์ฝันร้ายกระมัง
เมื่อเห็นว่าเซินอวี้ชุนเบนความสนใจไปแล้ว เซินเทียนคั่วก็อดหันหลังไปกะพริบตาไม่ได้ รู้สึกแสบร้อนกระบอกตาอยู่บ้าง
“พี่ใหญ่ ข้าเพียงหยอกท่านเล่นเท่านั้น”
เจียงอินที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสียงเบา
เซินอวี้ชุนใช้ผ้าเช็ดหน้าซับหางตา แววตาเผยรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย
“ข้ารู้ ขอบใจน้องรองมาก ที่จริงตลอดหลายปีมานี้ ข้ามิได้รู้สึกทุกข์ทรมานมากนัก”
ครั้งแรกที่ถูกบังคับส่งตัวให้เฝิงหย่ง นางเคยคิดอยากตายอยู่หลายหน
ภายหลังนางได้พบลูกสาว เด็กน้อยตัวเล็กนิดเดียว เพียงออกแรงสักนิดก็พรากชีวิตไปได้แล้ว
หากนางตาย คนตระกูลเฝิงย่อมไม่มีทางไว้ชีวิตเด็กคนนั้น