กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 พระชายา เจ้ายังไม่รีบคุกเข่าลงอีก!
ชายชราหันกลับไปมองหลิ่วเยี่ยนหรานด้วยความแปลกใจ
หลิ่วเยี่ยนหรานเม้มริมฝีปากแน่น สองมือกำชายเสื้อไว้แน่น แววตาเต็มไปด้วยความเฉยชาไร้ความรู้สึก
“ท่านอ๋อง ครั้งนี้ผู้อาวุโสกุ่ยพาผู้มีฝีมือแปลกประหลาดกลับมาด้วย ให้พานางไปดูอาการพี่หญิงได้หรือไม่เจ้าคะ?”
เยียนอ๋องแค่นเสียงเย็นชา “ข้าก็นึกว่าหมอเทวะจะมีฝีมือสูงส่งเพียงใด ที่ไหนได้ก็เป็นเพียงพวกจอมปลอมที่อาศัยชื่อเสียงคนอื่นหากิน!”
ผู้อาวุโสกุ่ย: “……”
อยากจะซัดยาพิษกรอกปากเขาให้ตายไปเสียจริง!
หากไม่ใช่อีกฝ่ายจับตัวเขากลับมา เขาคิดว่าเขาอยากจะมาถอนพิษไร้สาระอะไรนี่หรือ?
เขาถนัดใช้วิชาพิษ ไม่ใช่ถนัดรักษาโรคเสียหน่อย!