กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 เจ้าคือย่าบรรพชนของข้า ข้าคือหลานชายของเจ้า
“พิษร้ายกาจยิ่งนัก!”
เซินเทียนคั่วมองชายชราบนพื้นด้วยความตื่นตะลึง ตอนแรกเริ่มเพียงแค่มีตุ่มหนองปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ไม่นานนัก ทั่วทั้งร่างเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยตุ่มหนอง หนองส่งกลิ่นเหม็นเน่าไหลเยิ้มไปทั่วทุกที่
“อ๊าก อ๊าก อ๊าก——”
ชายชราผมเผ้ายุ่งเหยิงผู้เนื้อตัวสกปรกมอมแมมเจ็บปวดจนต้องกลิ้งตัวไปมาบนพื้นไม่หยุด
อื้ม ยังไม่ตาย
ชายชราตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอีกครั้ง มือคลำหาเข็มเงินไม่กี่เล่มปักลงบนร่างของตน ในที่สุดก็ควบคุมพิษในร่างกายไว้ได้
เขาพิงกายกับผนังหิน สายตาที่มองเจียงอินและคนอื่น ๆ เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง