กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 เขาตาบอด ไม่ได้โง่
เด็กสาวไม่ได้รั้งอยู่นาน นางหยิบชามยาแล้วลุกจากไป ทั้งยังปิดประตูห้องด้วย
เซินเทียนคั่วเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งไม่ได้ยินเสียงใด ๆ อีก จึงกระชากผ้าปิดตาออกทันที
ความเจ็บแปลบแล่นขึ้นในดวงตาอีกระลอก ทว่าแสงริบหรี่ที่เห็นก่อนหน้านี้กลับชัดขึ้นเล็กน้อย
เซินเทียนคั่วยังคงมองไม่เห็นอะไร เขาฝืนลงจากเตียง ทุกย่างก้าวเจ็บปวดรวดราวกับกระดูกขาทั้งสองข้างถูกตีจนหัก
เขาจึงกระชากผ้าพันขาออกด้วยเสียเลย
แม้จะมองไม่เห็น แต่สัญชาตญาณกลับบอกเขาว่าที่นี่มีบางอย่างผิดปกติอย่างยิ่ง
เขาต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ในที่สุดเมื่อเขาคลำจนพบตำแหน่งประตูห้อง เสียงหัวเราะเบา ๆ พลันดังขึ้นภายในห้อง