กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 ข้าก็นึกว่าเจ้าเป็นลูกพลับนิ่มเสียอีก
เสียงตบฉาดดังขึ้นอย่างคมชัดทำให้โรงเตี๊ยมกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง
ผู้คนต่างเฝ้ามองเหตุการณ์นี้ด้วยท่าทีเงียบงันและประหลาดพิกล ซ้ำยังมีบางคนที่ล่วงรู้ความเป็นมาภายในพากันสะใจที่เห็นอีกฝ่ายเดือดร้อน
คุณชายเซินผู้นี้ไม่อาจฉุดรั้งให้ดีขึ้นได้ แต่คนที่หนุนหลังเขาอยู่นั้น ทั่วทั้งนครหลวงมีใครบ้างกล้าล่วงเกิน?
ถึงแม้เถี่ยโหย่วอินจะใช้เหตุผลนี้ไปตบตีเขา แต่หากให้คนผู้นั้นได้รับรู้ เกรงว่าแม้แต่ศพก็คงไม่เหลือให้เห็น
ในกลุ่มคนมีคุณชายท่านหนึ่งที่คุ้นเคยกับเถี่ยโหย่วอินเป็นอย่างดี เขากำลังจะเดินเข้าไปเกลี้ยกล่อมเพื่อไม่ให้ลงมือ
ทว่ากลับเห็นเถี่ยโหย่วอินถูหน้าตัวเองไปมา ดูเหมือนจะมีท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย