เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 52 รางวัลพระราชทานจากในวัง
หลังจากซูจงเฉวียนยกข้าวของทั้งหมดส่งให้จวนโหวรวดเดียวแล้ว ก็รีบจากไปอย่างรวดเร็ว จะยังมีท่าทีสงบนิ่งเช่นแต่ก่อนได้อย่างไร แทบจะกลิ้งคลานหนีไปอยู่แล้ว
เซินไห่อีจ้องมองแผ่นหลังของซูจงเฉวียนที่จากไป ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างฉับพลัน ใบหน้าเย็นชาราวกับหิมะฤดูใบไม้ผลิละลาย คล้ายมีความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง
ในฐานะขันทีผู้ดูแลคนสนิทข้างกายฮ่องเต้ ซูจงเฉวียนมีท่าทีสงบนิ่งเสมอมา
เคยมีที่ไหนที่เขาจะเป็นเช่นวันนี้ ทั้งงุนงง สงสัย ตึงเครียด หวาดกลัว และหวาดหวั่น…
หลังได้ยินว่าคุณหนูรองไม่อาจมาด้วยตนเอง เขายังถอนหายใจด้วยความโล่งอกอีกด้วย
สีหน้าหลากหลายเช่นนั้นปรากฏบนใบหน้าของซูจงเฉวียน ช่างผิดปกติอย่างยิ่ง
คิดว่าแม้แต่เขาก็คงยืนยันตัวตนของคุณหนูรองไม่ได้ ทว่าในวังหลวงต้องเกิดเรื่องที่ทำให้เขาหวาดกลัวอย่างยิ่งเป็นแน่
คุณหนูรองช่างเก่งกาจจริง ๆ