เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 649 แย่งความโปรดปราน เหวอสูรต้องห้าม!
ทางฝั่งเซวียหว่านกับช่ายอวิ๋นชิ่งกลับไม่ได้จัดการง่ายปานนั้น
คืนหนึ่ง เซวียหว่านสวมเสื้อผ้าโปร่งสีชมพูอมแดงที่บางเบาราวปีกจักจั่น
พอเข้ามาในห้องบรรทมก็ทอดกายนุ่มนิ่มแนบชิดลงนั่งข้างกายหลินเฟิง มือข้างหนึ่งวางทาบบนหัวเข่าเขา
มืออีกข้างถือกาเหล้า นางเงยหน้าจิบไปหนึ่งคำ แล้วยื่นหน้าเข้าไป ประกบปากป้อนเหล้าให้หลินเฟิง
หลินเฟิงประหลาดใจอยู่บ้างที่นางทำแบบนี้
ทว่าเซวียหว่านกลับหมอบตัวลงต่ำไปแล้ว เสียงอู้อี้เล็ดลอดออกมาจากใต้เนื้อผ้า
“ฝ่าบาทเพคะ... หม่อมฉันปรนนิบัติพระองค์มานานปานนี้ ถึงไม่มีความชอบแต่ก็เหนื่อยยากไม่น้อย”
“พระองค์แต่งตั้งพี่น้องตั้งมากมาย แต่กลับเว้นหม่อมฉันไว้ หม่อมฉันน้อยใจเหลือเกินเพคะ...”
เสียงพูดของนางขาดเป็นห้วงๆ ปลายเสียงสั่นเครือ ไม่รู้ว่าน้อยใจจริงๆ หรือเป็นเพราะอย่างอื่นกันแน่