กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 579 ล่มสลาย
พวกคนสนิทที่เหลืออยู่เพียงยี่สิบกว่าคนข้างกายจ้าวหยวนชางลงมือทันที
พวกเขาต้องปิดทางเดินสายนี้ให้ตายสนิทก่อนที่หลินเฟิงจะไล่ตามออกมา
แต่พอถึงวินาทีถัดมา ทุกคนก็แข็งค้างไปหมด
ร่างหนึ่งเดินออกมาจากอุโมงค์อย่างไม่รีบไม่ร้อน
คนผู้นั้นไม่มีฝุ่นเกาะแม้แต่เม็ดเดียว เสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อย แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่กระตุกเลย
เขายืนอยู่ตรงปากทาง โดยมีแสงแดดข้างนอกส่องอยู่ด้านหลัง
มือทั้งสองกอดอก ตาหรี่ลงเล็กน้อย สายตามองไปที่จ้าวหยวนชางซึ่งหน้าซีดเผือด มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“ท่านแม่ทัพจ้าวผู้ยิ่งใหญ่ จะไปไหนกันล่ะครับเนี่ย?”
ขาทั้งสองของจ้าวหยวนชางอ่อนลงทันที ทั้งตัวทรุดลงกองกับพื้น