เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 569 กองทัพปลดปล่อย
หน้าด่านเยี่ยนเหมิน กองทัพเรือนแสนยืนตั้งขบวนรบอย่างเป็นระเบียบ
หมอกบางยามเช้ายังไม่จางหาย หยาดน้ำค้างที่เกาะบนเกราะเหล็กสะท้อนแสงแดดยามเช้าเป็นประกายเย็นเยียบ
ทหารทุกคนยืนตัวตรงแหน็ว ราวกับคมดาบที่ชักออกจากฝัก
ไอสังหารบนร่างรวมตัวกัน กลายเป็นแรงกดดันที่แทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จนฝูงนกที่บินวนอยู่เหนือด่านไม่กล้าเข้าใกล้
ทุกท่วงท่าและทุกเสียงตะโกนก้อง มาพร้อมกับเสียงเกราะกระทบกันดั่งเกลียวคลื่นเหล็กกล้าที่กำลังโหมกระหน่ำ
หลินเฟิงยืนอยู่บนจุดสูงสุดของกำแพงเมือง ทอดสายตามองลงไปยังทะเลเกราะเหล็กเบื้องล่างด้วยความรู้สึกท่วมท้นในใจ
ไม่กี่ปีก่อนเขายังเป็นแค่นายพรานที่ตามล่าสัตว์อยู่ในป่าลึก อาศัยมีดพร้าเล่มเดียวกับธนูแข็งคันหนึ่งหาเลี้ยงชีพ
แต่มาวันนี้ ใต้บัญชาการของเขากลับมีกองทัพชั้นยอดถึงแสนนาย
ทุกคนผ่านการฝึกฝนมาอย่างเคี่ยวกรำ และสวมใส่อาวุธที่ยอดเยี่ยมที่สุดในยุคนี้