เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 560 ปะทุพร้อมกัน
ทิวเขากว้างใหญ่ภายใต้แสงจันทร์ราวกับสัตว์อสูรยักษ์ที่หลับใหล สันหลังคดเคี้ยวหายลับเข้าไปในม่านราตรีอันไกลโพ้น
จ้าวเถี่ยจู้หัวหน้าร้อยคนไม่ได้หลับตาสองวันสองคืนแล้ว
เบ้าตาของเขาลึกโหล ข้างในเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง แต่ดวงตาคู่นั้นยังจ้องเขม็งไปที่ป่าทึบเบื้องหน้า ไม่กล้าผ่อนแม้เสี้ยวเดียว
พวกพลปืนคาบศิลาข้างหลังก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้น คนส่วนใหญ่พิงเชิงเทินหรือลำต้นไม้
หนังตาหนักราวกับถ่วงตะกั่ว อาศัยเพียงกำลังใจฝืนไว้
คลื่นสัตว์อสูรระลอกที่สามของวันนี้ถอยไปได้กว่าครึ่งชั่วยามแล้ว
ตามจังหวะของสองระลอกก่อน ระลอกต่อไปอย่างน้อยต้องอีกหนึ่งก้านธูปถึงจะมา
จ้าวเถี่ยจู้สูดอากาศเย็นยามค่ำคืนเข้าปอดลึก ๆ พยายามทำให้ตัวเองตื่นตัวขึ้นบ้าง
มือของเขาเผลอคลำไปที่ด้ามดาบตรงเอว ปลายนิ้วถูไปมาบนลวดลายของด้ามดาบ