กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 554 เตรียมออกทะเล!
ในโพรงถ้ำ ผู้เฒ่าไป๋ขดตัวงีบหลับอยู่ด้านในลึก
ตอนที่หลินเฟิงร่อนลงตรงหน้า นัยน์ตาสีทองแนวตั้งคู่นั้นก็ค่อยๆ ลืมขึ้น
“มาดึกขนาดนี้ มีเรื่องอะไรอีกล่ะ” น้ำเสียงของผู้เฒ่าไป๋ติดจะเกียจคร้านอยู่บ้าง
หลินเฟิงไม่มัวทักทาย เล่าที่มาของแผ่นหินและข้อความบนนั้นคร่าวๆ รอบหนึ่ง แล้ววางแผ่นหินลงตรงหน้าผู้เฒ่าไป๋
ร่างมังกรเจียวอันมหึมาของผู้เฒ่าไป๋โน้มมาข้างหน้าเล็กน้อย นัยน์ตาสีทองแนวตั้งยื่นเข้าไปใกล้แผ่นหินขนาดเท่าโม่หิน พินิจดูอยู่ครู่หนึ่ง
มันยื่นกรงเล็บออกมา ใช้ปลายเล็บแหลมคมแตะผิวแผ่นหินเบาๆ
พินิจดูอย่างละเอียดอยู่นาน ในที่สุดก็ค่อยๆ เอ่ยปาก
“อักษรพวกนี้เก่าแก่เกินไป ข้าก็อ่านไม่ออกทั้งหมด”
รู้แค่ส่วนน้อย นี่เป็นเคล็ดวิชาชื่อว่าไท่หยางเจวี๋ย