กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 544 ชีวิตแสนสุข
พอลับเสียงฝีเท้าหน้าห้องไปแล้ว
เกิ่งหว่านอิ๋งถึงยอมถอดชุดผ้าโปร่งบนตัวออกอย่างหงุดหงิด แล้วยัดหางเส้นนั้นกลับเข้าตู้ด้านข้าง
นางเปลี่ยนมาใส่ชุดบัณฑิตเรียบร้อย จัดแจงทรงผม แล้วผลักประตูเดินตรงไปโถงเรือนใหญ่
พอก้าวข้ามธรณีประตูโถงใหญ่เข้าไป
นางก็เห็นร่างที่คุ้นตาของคนทั้งสองเข้าพอดี ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะร้องทักออกมาด้วยความดีใจ “ท่านอาจารย์! ชิงหว่าน!”
ผู้เฒ่าเฟ่ยทอดสายตามองลูกศิษย์อย่างยิ้มแย้ม พลางยื่นมือไปตบมือที่นางส่งมาเบาๆ
“เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าตัวแสบนั่นรังแกเจ้าบ้างหรือเปล่าช่วงที่ข้าไม่อยู่”
เกิ่งหว่านอิ๋งไม่รู้แวบคิดไปถึงเรื่องไหน แก้มพลันขึ้นสีระเรื่อ แอบเหลือบมองหลินเฟิงแวบหนึ่ง แล้วรีบส่ายหัวรัว
“ไม่มีเลยเจ้าค่ะ ไม่เลย เขา...”