เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 492 คมดาบพร้อมง้างคันศร
จ้าวชิงหว่านเดินนำหน้า หลินเฟิงเดินตามหลัง ทั้งสองข้ามระเบียงทางเดินและประตูดวงจันทร์ มุ่งตรงไปยังโถงเอกของเรือนหน้า
คนรับใช้ระหว่างทางเห็นจ้าวชิงหว่านพาผู้ชายคนหนึ่งเดินไปมาตอนดึกดื่น แม้จะมีสีหน้าประหลาดใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามอะไรมากความ
หลินเฟิงสังเกตเห็นว่าหลายแห่งในจวนแขวนผ้าขาวและผ้าดิบไว้ มีเสียงสะอื้นไห้อย่างอัดอั้นดังลอยมาจากเรือนปีกบางห้องเป็นครั้งคราว
จวนชิงอ๋องทั้งหลังจมอยู่ในความโศกเศร้าอันหนักอึ้ง ราวกับเรือลำใหญ่ที่เกยตื้นอยู่กลางพายุ โคลงเคลงไปมากลางสายลมและสายฝน
ผ่านไปราวครึ่งเค่อ แสงไฟในโถงเอกก็ถูกจุดขึ้นจนสว่าง
หลินเฟิงนั่งอยู่บนที่นั่งแขก จ้าวชิงหว่านยืนอยู่ข้างกายเขา นางยังคงก้มหน้าลงเล็กน้อย นิ้วมือบิดชายผ้าดิบตรงปลายแขนเสื้อไปมาโดยไม่รู้ตัว