กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 487 แบ่งสมาธิฆ่าระดับหก!
ควันดินปืนลอยคลุ้งอยู่เหนือเขตเป่ยผิง ราวกับม่านสีเทาที่บดบังท้องฟ้าสีครามเดิมจนมิด
ในอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด กลิ่นดินปืน และกลิ่นไหม้ฉุนจัด
ทุ่งนาที่อยู่ไกลออกไปเละเทะไปหมด หลุมระเบิดดำไหม้กระจายแน่นอยู่ทั่วผืนดินที่เคยราบเรียบ ดูเหมือนบาดแผลบนพื้นดิน
ท่ามกลางร่องรอยความเสียหายเหล่านั้น มีศพนอนเกลื่อนอยู่เป็นบริเวณกว้าง พร้อมธงรบที่ขาดวิ่น
ทั่วป๋าสยงยืนอยู่กลางอากาศ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก ผมยาวสีเทาขาวปลิวสะบัดไปตามแรงลม
เขามองร่างสีเงินขาวที่อยู่ไกลออกไป ในแววตามีทั้งความหวาดระแวงและความเจ็บใจปนกัน ราวกับเปลวไฟที่แทบจะลุกออกมาให้เห็น