กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 464 สับเปลี่ยนตัวจริงตัวปลอม
ประตูเมืองเขตเป่ยผิงปรากฏแก่สายตา
ขบวนยังไม่ทันเข้าใกล้ หลินเฟิงก็เห็นร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่นอกประตูเมือง กำลังทอดสายตามองมาแต่ไกล
มู่หรงอวิ๋นไห่สวมชุดผ้าแพรสีเขียวเข้ม คาดสายรัดเอวหยก ยืนตัวตรงสง่าผ่าเผยอยู่ตรงนั้น
ด้านหลังเขามีคนในครอบครัวและบุตรชายยืนอยู่สองสามคน ทุกคนล้วนมีรอยยิ้มเปื้อนหน้า
หลินเฟิงควบม้าเข้าไปใกล้ พลิกตัวลงจากหลังม้าแล้วประสานมือคารวะ “ท่านพ่อตา ไฉนจึงลำบากออกมารับด้วยตนเองเช่นนี้ขอรับ!”
มู่หรงอวิ๋นไห่หัวเราะร่า เดินเข้ามาตบไหล่หลินเฟิง
“ลูกเขยมาทั้งที ข้าจะไม่มารับด้วยตัวเองได้อย่างไร”
“เจ้าไปเมืองชิงโจวคราวนี้ ช่างกู้หน้าตาให้ชาวเขตเป่ยผิงได้ไม่น้อยเลยจริงๆ!”
แววตาเขาเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มชื่นชม ก่อนจะกดเสียงลงต่ำพูดต่อ