เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 439 ทั่วทั้งห้องล้วนสวมอาภรณ์ม่วง
หลินเฟิงเหลือบตาขึ้นมองฉู่เฟิง แล้วกวาดสายตาไปยังทิศหนึ่งด้านหลังเขา
ตรงนั้น หลินรุ่นเฉิงกำลังถือจอกเหล้าอยู่ ยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพอใจกับละครฉากนี้มาก
พอเห็นหลินเฟิงมองมา เขาก็ถึงกับยกจอกเหล้าขึ้นส่งสัญญาณทักทายมาแต่ไกล กิริยานั้นบอกชัดเจนว่า
ละครดีเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
‘ทำเป็นนิ่งไปเถอะ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา’
หลินรุ่นเฉิงเยาะเย้ยในใจ ‘พองานเลี้ยงเริ่มขึ้นจริงๆ เมื่อไหร่ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะลงจากเวทียังไง
วันนั้นเจ้าอาจจะเด่นดังในอำเภอซื่อสุ่ยจนหมดหน้าตัก แต่วิชาบทกวี เขาต้องอาศัยรากฐานและความรู้ที่สั่งสมมา
การประลองใหญ่ในอีกห้าวันข้างหน้า ข้าจะทำให้จิตใจแห่งเต๋าของเจ้าแตกสลายให้ได้’
หลินเฟิงไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย