เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 431 เสี่ยวเหยียนผู้มีความคิดไม่ธรรมดา
ในตอนนั้นเอง เสี่ยวเหยียนก็เดินเข้ามาและได้ยินคำพูดพวกนี้เข้าพอดี
ใบหน้าที่เคยมีเลือดฝาดของเขาพลันดูเศร้าหมองลง ริมฝีปากขยับมุบมิบอยู่ครู่หนึ่ง
ในที่สุดเขาก็รวบรวมความกล้าพูดออกมา แล้วมองไปยังฟาร์ฮาดด้วยความประหม่า
“ท่านฟาร์ฮาด ข้าขอตามพวกท่านไปด้วยได้ไหมขอรับ”
ฟาร์ฮาดก้มมองเสี่ยวเหยียนที่ตัวสูงแค่ระดับเอวของตน แล้วหันไปมองหลินเฟิงด้วยความลำบากใจ
หลินเฟิงเห็นความอึดอัดนั้นจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน โดยหันไปถามเสี่ยวเหยียนว่า “เจ้าจะตามพวกเราไป แล้วพ่อแม่เจ้าล่ะ”
“ต้องรู้นะว่าที่ดินของข้าอยู่ที่อำเภอซื่อสุ่ย ห่างไกลจากแคว้นชิงโจวมาก”
เสี่ยวเหยียนก้มหน้าลง หลุบตาต่ำ คล้ายไม่อยากให้ใครเห็นหยาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมา
ฟาร์ฮาดจึงช่วยอธิบายแทนว่า