เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 422 หอนานาภัณฑ์ ของขวัญ
หลินเฟิงเดินตามแม่นมหลิวผ่านระเบียงทางเดินคดเคี้ยว ลัดเลาะผ่านประตูวงพระจันทร์ไปหลายบาน จนมาถึงเรือนพักอันเงียบสงบหลังหนึ่ง
ตัวเรือนไม่ได้ใหญ่โตนัก ทว่าประณีตงดงามยิ่ง
พื้นปูด้วยอิฐสีเขียวคราม กอไผ่ลำเรียวขึ้นอิงแอบแนบกำแพง ไหวเอนเบาๆ ยามต้องลมราตรี
ประตูหน้าต่างของห้องปีกล้วนทำจากไม้หนานมู่ชั้นดี แกะสลักลวดลายไว้อย่างวิจิตรบรรจง
บนขั้นบันไดหน้าประตูมีกระถางกล้วยไม้ตั้งอยู่สองใบ ใบเรียวยาวแผ่กิ่งก้านอย่างสง่างาม
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไม้จันทน์หอมจางๆ ที่ลอยโชยออกมาจากในห้อง
แม่นมหลิวหยุดฝีเท้าแล้วเบี่ยงตัวยืนอยู่ข้างประตู น้ำเสียงยังคงราบเรียบเช่นเดิม
“นี่คือห้องพักที่จัดไว้ให้คุณชาย หากต้องการสำรับอาหาร ให้เรียกใช้บ่าวไพร่ได้เลยเจ้าค่ะ”