กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 389 ครึ่งเดือนให้หลัง
หลินเฟิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง หลับตาลงครึ่งหนึ่ง ลมหายใจยาวแผ่วเบา
ลมหนาวนอกหน้าต่างหอนโหยหวน แต่ในห้องมีเตาไฟลุกโชน อบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ
หน้าอกเขาขึ้นลงช้า ๆ ระหว่างหายใจเข้าและออก มีลำลมบาง ๆ หมุนวนอยู่รอบตัวด้วยจังหวะแปลกประหลาด
ผ่านไปนาน เขาค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นออกมาคำหนึ่ง
ลมหายใจนั้นพ่นออกจากริมฝีปาก กลายเป็นมังกรขาวแน่นตึบ พุ่งชนพื้นดัง “พรึบ” เบา ๆ
พื้นอิฐเขียวถูกอัดเป็นหลุมเล็ก ๆ ขอบเรียบเนียนราวกับถูกของมีคมเฉือน
หลินเฟิงลืมตา มองมือทั้งสองของตัวเอง
ผลการฝึกครึ่งเดือนนี้ ดีกว่าที่เขาคิดไว้
เขาเกิดความคิดขึ้นมาเบา ๆ แล้วเรียกหน้าต่างสถานะที่เห็นได้คนเดียวออกมา