กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 386 วันส่งท้ายปีเก่า
วันส่งท้ายปีเก่า เสียงประทัดดังเปรี๊ยะปะระรัว ยังเร็วกว่าความเร็วโจมตีของใครบางคนเสียอีก
เศษกระดาษสีแดงร่วงเกลื่อนเต็มถนนราวกับกลีบดอกไม้
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถัน ผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมของกับข้าวที่ลอยออกมาจากครัวของแต่ละบ้าน
พวกเด็กๆ เอามืออุดหูวิ่งไปมาอยู่ตรงปากซอย เสียงหัวเราะใสแจ๋วเหมือนกระดิ่งเงิน
พวกผู้ใหญ่ยืนอยู่หน้าประตู มองดูเศษกระดาษสีแดงปลิวว่อนเต็มฟ้า บนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ผ่อนคลายที่สุดในรอบปี
หลินเฟิงยืนอยู่ในลานเรือน มองดูพวกบ่าวไพร่ที่กำลังตื่นเต้นวิ่งไปวิ่งมา มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มมาด้วย
เขามาอยู่ที่นี่ได้สองปีแล้ว นี่เป็นปีใหม่ครั้งที่สอง
ตอนนี้มีกิจการครอบครัวใหญ่โตถึงเพียงนี้