กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 383 กลับอำเภอซื่อสุ่ย บ้าน
ยี่สิบแปดค่ำเดือนสิบสอง ฟ้ายังไม่สว่างดี ประตูเมืองเขตเป่ยผิงค่อย ๆ เปิดออก
หลินเฟิงขี่อยู่บนหลังเสวี่ยอู๋เซิง ข้างหลังมีองครักษ์ตามมาสิบกว่าคน
ลมเช้าพัดเสื้อคลุมของเขา ชุดคลุมยาวสีดำปลิวสะบัดดังพั่บ ๆ
เขาหันไปมองเงาคนตรงประตูเมืองแวบหนึ่ง แล้วโบกมือ
“กลับไปเถอะ! ไม่ต้องมาส่งอีกแล้ว มีคำพูดหนึ่งกล่าวไว้ดี ส่งกันเป็นพันลี้ สุดท้ายก็ต้องมีวันจากลา”
มู่หรงอวิ๋นไห่ยืนอยู่หน้าสุด สวมชุดคลุมผ้าไหมสีเขียวเข้ม
เอวคาดเข็มขัดหยก ดูมีชีวิตชีวา
เขาโบกมือพลางยิ้ม เสียงกังวาน:
“ลูกเขยที่ดี ระวังตัวระหว่างทางด้วย! วันที่เป็นมงคลเดือนสอง ข้ารอเจ้าอยู่นะ!”