กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 381 มู่หรงอวิ๋นไห่ ลูกเขยที่ดี
หน้าประตูใหญ่คฤหาสน์มู่หรง
มู่หรงอวิ๋นไห่ยืนอยู่ที่หน้าประตู มองขบวนรถม้ายาวที่ค่อย ๆ จอดลง รอยยิ้มบนใบหน้าเก็บไว้ไม่อยู่
เขาสวมชุดคลุมไหมสีเขียวเข้ม คาดเข็มขัดหยกที่เอว
ถึงจะอายุเกินสี่สิบแล้ว แต่รูปร่างยังตั้งตรง ใบหน้าหล่อเหลา ยืนอยู่บนบันไดก็ดูมีอำนาจอยู่หลายส่วน
มู่หรงเสวี่ยเอ๋อร์ลงจากรถม้าก่อน ชุดขาวที่สวมทำให้นางดูเหมือนดอกเหมยกลางหิมะ
มู่หรงชิงเอ๋อร์ตามออกมาข้างหลัง สวมกระโปรงฤดูหนาวสีเหลืองอ่อน ห่มขนจิ้งจอกขาวทั้งตัว ทั้งคนเหมือนนกน้อยที่ว่องไว
“ท่านพ่อ!”
มู่หรงชิงเอ๋อร์พุ่งเข้าไปหาเลย
มู่หรงอวิ๋นไห่ถูกชนจนถอยไปหนึ่งก้าว แต่กลับยิ้มมีความสุขกว่าเดิม เอื้อมมือขยี้หัวนาง