กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 377 ความในใจของฉู่เพียวเสวี่ยและมู่หรงเสวี่ยเอ๋อร์
ฉู่เพียวเสวี่ยนั่งอยู่หน้ากระจกทองแดง ค่อยๆ สางผมยาวสลวยของตนเอง
ใบหน้าในกระจกงดงามหมดจด ไร้ที่ติจนดูเหมือนเซียนสาวผู้ไม่ข้องแวะเรื่องทางโลก
คิ้วตาของนางราวกับภาพวาด จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูระเรื่อ สะท้อนประกายแสงเทียนอันนุ่มนวล
ผิวพรรณขาวเนียนจนเกือบจะโปร่งแสง คล้ายหยกชั้นเลิศเนื้อดีที่ไม่ปรากฏตำหนิแม้แต่น้อย
มีเพียงยามนี้ แววตากระจ่างใสคู่นั้นกลับซ่อนความเปล่าเปลี่ยวเอาไว้จางๆ ยากที่ใครจะสังเกตเห็น
นางวางหวีลง ปล่อยให้ผมดำขลับทิ้งตัวยาวลงมาราวกับสายน้ำตก ทอดระบายอยู่ตรงเอว