ตอนที่ 363 ศึกใหญ่ครั้งสุดท้าย

ตอนที่ 363 ศึกใหญ่ครั้งสุดท้าย

สิบแปดค่ำเดือนสิบสอง

ความมืดปกคลุมไปทั่วแผ่นดิน ไม่มีพระจันทร์ ไม่มีดาว มีแต่ความมืดมิดไร้ขอบเขตกับลมหนาวที่กัดเข้าไปถึงกระดูก

บนเชิงเทินเมืองเขตเป่ยผิง คบเพลิงสั่นไหวอยู่กลางลม

สว่างบ้างมืดบ้าง โยนเงาของทหารรักษาเมืองลงไปบนกำแพง เหมือนผีร้ายนับไม่ถ้วนที่ดิ้นรนขัดขืน

ทั่วป๋าสยงยืนอยู่นอกกระโจมใหญ่ เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ดำสนิท

เขาตัดสินใจแน่แล้ว ว่าวันนี้จะบุกใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย

ไม่สำเร็จก็ตาย

ที่ต้องรีบขนาดนี้ ก็เพราะอากาศยิ่งวันยิ่งหนาว

ทหารไม่น้อยเริ่มเป็นแผลกัดหนาว นิ้วมือบวมแดงเน่าเปื่อย กำดาบไม่ติด ดึงคันธนูไม่ออก