กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 356 สายเลือดกลายพันธุ์
ด้านนอก
บนพื้นหิมะที่เต็มไปด้วยรอยเท้ายุ่งเหยิง มีรอยเลือดแห้งกรังแข็งตัวเป็นสีดำมะเมื่อมกระจายเกลื่อน
นักพรตเปยหมิ่นนอนแผ่อยู่บนพื้น หอบหายใจอย่างรุนแรง
แผลที่หน้าอกห้ามเลือดได้แล้ว แต่รอยฉีกขาดเหวอะหวะน่ากลัวนั้นชวนให้ใจหาย เนื้อหนังเปิดออกจนเห็นกระดูกขาวโพลนรำไร
หากไม่ได้ร่างกายระดับหกช่วยพยุงไว้ เขาคงตายไปนานแล้ว
ข้างกายเขา ศพของคนเถื่อนระดับหกทั้งสองคนนอนแยกชิ้นส่วนกระจัดกระจายอยู่กลางหิมะ
บางท่อนเนื้อเละเป็นโคลน บางท่อนเหลือแต่โครงกระดูกขาว เหมือนถูกคนรื้อแยกชิ้นออกมา
แผ่นอกของนักพรตเปยหมิ่นกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง จู่ๆ เขาก็หัวเราะขึ้นมา
เสียงเขาแหบพร่า ฟังดูเหมือนกระดาษทรายถูกัน