กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 347 ฮอร์ตัน ปูติน
ฮอร์ตัน ปูตินยกยิ้มมุมปาก
เขาหันไปมองลูกน้องสองคนที่เจ็บหนัก สายตาตกอยู่ที่แขนขาที่ขาดแหว่งของพวกมัน
ในแววตานั้นไม่มีความสงสารแม้แต่น้อย ไม่มีความโกรธแค้น และไม่มีแม้แต่ความหวั่นไหว
ราวกับว่าความเป็นความตายของทั้งสองคนนี้ ไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับเขาเลย
กลับกัน เขาคิดว่ามันคุ้มค่าด้วยซ้ำ
สละลูกน้องบาดเจ็บสาหัสสองคน แลกกับการรั้งให้หลินเฟิงหยุดอยู่กับที่ และแลกกับโอกาสที่เขาจะได้ลงมือ การค้าครั้งนี้นับว่าคุ้มค่ายิ่ง
เขาเงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องไปที่หลินเฟิง
สายตานั้นแฝงไว้ด้วยการจับผิด อยากรู้อยากเห็น และยังเจือความผิดหวังอยู่นิดๆ
สายตาของเขามองสำรวจหลินเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังมองดูสินค้าที่ไม่ตรงกับคำร่ำลือ