เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 329 ลิ้นกับฟันประจำวัน
จ้าวชิงหว่านแค้นจนคันเขี้ยว
ตอนนี้คนตรงหน้ายิ่งซ้อนทับเข้ากับคนที่เคยปล่อยให้นางอดข้าวคนนั้นอย่างจัง
นิสัยแบบนี้ ช่างเหมือนกันไม่มีผิด
นางตบโต๊ะฉาดแล้วลุกขึ้นพรวด “เจ้าหยุดให้จวิ้นจู่ผู้นี้เดี๋ยวนี้เลยนะ!”
หลินเฟิงหันกลับมาอย่างสง่าผ่าเผย ไม่เกรงกลัวและไม่เย่อหยิ่ง “จวิ้นจู่ยังมีเรื่องอันใดอีกหรือขอรับ”
จ้าวชิงหว่านสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดโทสะและความหงุดหงิดในอก
“เวลานี้กองทัพชนเผ่าจากแดนเหนือประชิดเขตเป่ยผิงแล้ว รบกันไปหลายระลอก แต่เขตเป่ยผิงก็ยังมั่นคงดีอยู่”
ชั่วระยะเวลานี้ พวกแดนเหนือคงตีเข้ามาไม่ได้แน่
อีกทั้งทางแนวหลังของพวกเราก็ยังมีกำลังเสริมส่งมาไม่ขาดสาย ฝั่งนั้นลากเส้นเสบียงยาวเกินไป มิหนำซ้ำใกล้จะเข้าหน้าหนาวแล้ว ทุ่งหญ้าของพวกเขาย่อมส่งเสบียงมาช่วยไม่ทันกาล