ตอนที่ 316 กำลังเสริม

ตอนที่ 316 กำลังเสริม

บนกำแพงเมือง เจิ้งซูหลิ่นกับพวกพยุงกันลุกขึ้นยืน

ทุกคนล้วนมีบาดแผล เลือดเปรอะเปื้อนไปทั้งตัว เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

เลือดที่ขาสองข้างของเจิ้งซูหลิ่นแห้งกรังแล้ว ก้าวเดินแต่ละทีก็เจ็บจนต้องสูดปาก แต่เขากลับยังคงฉีกยิ้มออกมา

“นึกว่าตายแน่แล้ว นึกไม่ถึงเลยว่านายน้อยอย่างข้าจะรอดมาได้อีก!”

น้ำเสียงของเขามีทั้งความโล่งใจที่รอดตาย และแฝงความสมเพชตัวเองอยู่ไม่น้อย

คนที่เหลืออีกสามคนไม่ได้หันมองเจิ้งซูหลิ่น แต่กลับทอดสายตาไปยังทิศที่หลินเฟิงเพิ่งจากไป

ร่างสีขาวนั้นลับหายไปตรงสุดปลายทุ่งกว้างแล้ว เหลือเพียงเสียงเสือคำรามแว่วมาจากที่ไกลๆ