กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 295 เซียน!
“ตอนนั้นข้าโดนความร้อนจัดจนแทบจะหมดสติ”
แต่นายท่านกลับเหมือนเห็นอะไรเข้า สีหน้าดีใจสุดขีด
เขาไม่สนอะไรทั้งนั้น
“ไม่สนว่าขนบนตัวจะลุกไหม้ ไม่สนว่าผิวหนังจะแห้งเกรียม ดำดิ่งตรงไปยังปากปล่องภูเขาไฟลูกหนึ่งอย่างบ้าคลั่ง”
เสียงของผู้เฒ่าไป๋สั่นเครือเล็กน้อย
“ข้าทนต่อไปไม่ไหว ได้แต่ลอยตัวขึ้นมาคอยอยู่ข้างบนด้วยความกระวนกระวายใจ”
“น่าจะราวหนึ่งวันได้”
ระหว่างนั้น ข้าก็ดำลงไปดูอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของนายท่าน
“ข้าร้อนใจจนแทบคลั่ง ในที่สุด พอผ่านไปหนึ่งวันตอนเที่ยงตรง นายท่านก็ลอยขึ้นมา”