ตอนที่ 287 บุกจู่โจม

ตอนที่ 287 บุกจู่โจม

อำเภอเพ่ย

กองไฟหลายสิบกองส่งเสียงปะทุเปรี๊ยะ ๆ เปลวไฟเลียกิ่งไม้แห้ง สะเก็ดไฟลอยฟุ้งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนแล้วหายวับไปในพริบตา

แสงไฟสาดกระทบกระโจมรอบด้านจนเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด ราวกับดวงตานับไม่ถ้วนที่เบิกกว้าง กำลังจ้องมองค่ายพักที่กำลังหลับใหลแห่งนี้

กองทัพสองแสนนายตั้งค่ายอยู่ที่นี่ มีขนาดมหึมาอย่างยิ่ง

กระโจมทอดยาวต่อเนื่องไปจนสุดลูกหูลูกตา ราวกับผืนสมุทรสีเทา

เสียงกรน เสียงกัดฟัน และเสียงละเมอ ดังขึ้นสลับกันไปมา ผสมปนเปกันกลายเป็นบทเพลงที่หยาบกระด้าง

ทหารคนเถื่อนบางคนนอนกางแขนกางขา น้ำลายยังไหลย้อยอยู่ที่มุมปาก

บนใบหน้ามีรอยยิ้มหื่นกาม ราวกับกำลังเพ้อฝันว่าหลังจากตีเมืองชิงโจวแตกแล้ว จะได้สาวงามแบบไหนมาครอง