กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 278 ความสงบในวันสุดท้าย
ขบวนรถของจ้าวชิงหว่านหายลับไปที่ปลายถนน เสียงกีบม้าค่อย ๆ แผ่วไกลออกไป สุดท้ายก็ถูกสายลมกลางคืนกลืนหาย
หลินเฟิงยืนอยู่หน้าประตูจวน มองความมืดว่างเปล่าตรงนั้น แล้วถอนหายใจยาวเฮือก
ไหล่ที่เกร็งมาทั้งวันในที่สุดก็ทิ้งลง เหมือนปลดภาระหนักพันชั่งลงจากบ่า
ข้างหลัง ซ่งเต๋อเม่าก็ถอนหายใจยาวเช่นกัน
ร่างอ้วนท้วนของเขาเหมือนลูกบอลที่ลมรั่วออกไป ทั้งตัวดูเตี้ยลงถนัดตา
หวังเถิงหลงกับซุนอู่จวี่สบตากัน ต่างเห็นความโล่งใจในแววตาของอีกฝ่าย
จวิ้นจู่เสด็จมา แม้จะเป็นเรื่องดี แต่แรงกดดันนั้นหนักกว่าตอนเผชิญหน้ากับพวกเถื่อนเป็นร้อยคนเสียอีก
“ยินดีด้วยประมุขพรรคหลิน! ยินดีด้วย ๆ!”