กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 250 สองระดับหก
หลายคนยืนอยู่บนกำแพงเมือง จ้องมองไปทางเกิ่งหว่านอิ๋งพร้อมกันโดยไม่ได้นัด
เกิ่งหว่านอิ๋งยืนอยู่หน้าสุดของกำแพงเมือง สวมเกราะจันทร์กระจ่าง เกราะสีเงินขาวเป็นประกายวับวาวกลางแดด
ผมยาวของนางมัดเป็นหางม้าสูง เผยหน้าผากเกลี้ยงเกลาและคิ้วตาที่เย็นชา
นางยืนอยู่ตรงนั้นราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง ไม่ขยับเขยื้อน แววตามองออกไปไกล
ทุกคนหันมามองหลินเฟิงอีกครั้ง
มีเพียงเขาเท่านั้นที่พูดคุยกับคนผู้นี้ได้
หลินเฟิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เดินเข้าไป
“อีกสักครู่คงต้องรบกวนเจ้าลงมือก่อน”
“ถึงอาจจะดึงปัญหาใหญ่กว่าเดิมมา แต่ก็ช่างมันเถอะ”