ตอนที่ 220 ปราณ ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

ตอนที่ 220 ปราณ ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

ภายในโพรงถ้ำ ลมพายุพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ต้นไม้โบราณล้มระเนระนาด

หลินเฟิงยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ แหงนหน้ามองสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตัวนั้น สมองพลันขาวโพลนไปหมด

เจ้าสิ่งนั้นตัวใหญ่เหลือเกิน

มันยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ร่างกายมหึมาราวกับภูเขาลูกย่อมๆ เกล็ดสีดำสนิทเปล่งประกายเย็นเยียบสะท้อนแสงสลัว

ขาทั้งสี่ข้างหนาใหญ่ดั่งเสาค้ำ ฝังลึกจมลงไปในผืนดิน

หางยาวลากไปกับพื้นด้านหลัง แค่กวาดเบาๆ หนเดียว ก็ไถพื้นดินจนกลายเป็นร่องลึก

หลินเฟิงยืนอยู่ตรงหน้ามัน เหมือนมดตัวจิ๋วที่ยืนอยู่ใต้ฝ่าเท้าช้างสาร

ไม่สิ ตัวเล็กยิ่งกว่ามดเสียอีก

ในใจของเขาบังเกิดระลอกคลื่นซัดสาดอย่างรุนแรง