กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 214 หมาป่าสวรรค์จันทร์เงิน, หวงฝู่เซียนเออร์
“ฮู้—”
หลินเฟิงลืมตาขึ้นพรวด หายใจหอบหนัก ๆ
แสงเทียนยังสั่นไหวอยู่ ห้องหนังสือก็ยังเป็นห้องหนังสือเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
แต่ทั้งตัวเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น เหงื่อเม็ดเท่าเม็ดถั่วไหลกลิ้งลงจากหน้าผาก หยดลงบนโต๊ะหนังสือ ทิ้งรอยด่างสีเข้มไว้ทีละรอย
หัวของเขาเจ็บแสบ เหมือนมีคนเอาค้อนทุบที่ขมับอย่างแรง
หลินเฟิงรีบเอาธนูใส่กลับช่องลับ มือยังสั่นเบา ๆ
เขาพิงพนักเก้าอี้ หลับตา ค่อย ๆ ตั้งสติกับหัวใจที่เต้นโครมคราม
'เกือบไปแล้ว'
เขาคิดแล้วยังเสียวสันหลัง