ตอนที่ 206 สำรวจสุสานโบราณอีกครั้ง

ตอนที่ 206 สำรวจสุสานโบราณอีกครั้ง

กลางคืนมืดสนิทราวกับหมึก สนามหลังจวนตระกูลหลินเงียบสงัด

หวังซีโหรว์นั่งอยู่ข้างเตียง ในมือบิดผ้าไหมผืนหนึ่ง ปลายนิ้วซีดขาวเล็กน้อย

แก้มนางแดงเรื่อ ขนตาสั่นเบา ๆ ในใจทั้งห่วงใย ทั้งมีความเขินอายที่บอกไม่ถูก

หลินเฟิงยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เอียงหูฟังเสียงข้างนอกสักครู่ มั่นใจว่าเกิ่งหว่านอิ๋งกลับไปที่พักของนางแล้ว

จึงหันกลับมา พูดเสียงเบาว่า “ซีโหรว์ คืนนี้ต้องลำบากเจ้าอีกแล้ว”

หวังซีโหรว์กัดริมฝีปากล่างนิดหนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้นมองเขา

ในดวงตาที่ฉ่ำน้ำคู่นั้น มีความห่วงใย มีความอาลัย และมีความน้อยใจอยู่นิด ๆ