กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 178 นี่มันระดับแปดหรือไง?
ข้างหน้า หยางอวิ๋นวิ่งพลางด่าพลาง พร้อมกับสำรอกเลือดออกมาคำหนึ่ง
“ไอ้เวรเอ๊ย! ข้าก็แค่ไปแตะตรงนั้นของเจ้านิดเดียวเอง จำเป็นต้องขนาดนี้ด้วยหรือไง?!”
ปอดของเขาเหมือนสูบลมเก่าๆ หายใจทีไรก็เจ็บแสบไปหมด
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนั้นเลย ได้แต่วิ่งสุดชีวิต หนีสุดตัว
ตอนที่เขาลงไปในถ้ำนั้น แค่แรงกดดันที่แผ่ออกมาก็ทำให้เขาขนหัวลุกแล้ว
เขากำทวนยาวในมือให้แน่น แล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปอย่างระวัง
ในถ้ำนั้นมืดอยู่แล้ว ลิงยักษ์ตัวนี้ยังขดตัวอยู่ ตามตัวก็มีแผลไฟไหม้ มืดดำไปทั้งก้อน มองไม่ออกเลยว่ามันคือตัวอะไร