ตอนที่ 174 หยางอวิ๋นกับแมวป่าลิงซ์

ตอนที่ 174 หยางอวิ๋นกับแมวป่าลิงซ์

เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที

พระอาทิตย์ค่อย ๆ สูงขึ้น ไล่ความหนาวยามเช้าออกไป อุณหภูมิค่อย ๆ เพิ่มขึ้น

หิมะเริ่มมีทีท่าจะละลาย น้ำจากหิมะบนชายคาหยดลงมาเปาะแปะ กระแทกแผ่นหินสีเขียวเป็นหลุมเล็ก ๆ ถี่ ๆ

บนแท่นสูง ผู้คนแหงนคอรออย่างใจจดใจจ่อ

พวกคุณหนูตระกูลใหญ่ห่อผ้าคลุมหนาหนัก มือถือกระถางไฟอุ่นมือ จิบชาร้อนไปพลาง รอไปพลางอย่างกระวนกระวาย

สายตาของนางมองไปทางภูเขาเป็นระยะ ๆ หวังว่าเหยื่อตัวแรกจะถูกส่งออกมา

ในที่สุด องครักษ์เงาเร้นคนหนึ่งก็ปรากฏในสายตา

เขาแบกเก้งตัวอ้วนใหญ่ตัวหนึ่ง เดินเร็วจนแทบจะวิ่งมาตามทางบนภูเขา

หิมะใต้เท้าส่งเสียง “กร๊อบ ๆ” แต่ไม่กระทบความเร็วของเขาเลย