กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 162 เจ้าพรรคมัจฉาแห่งอำเภอซื่อสุ่ย
รถม้าแล่นเสียงล้อดังกึกกักจากไป ไกลออกไปจนลับสุดถนน
นางหวังยืนอยู่หน้าจวน ส่งสายตามองรถม้าคันนั้นค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป จนมองไม่เห็นแล้ว จึงค่อย ๆ ดึงสายตากลับมา
นางยืนอยู่ที่เดิม ลมพัดผ่านมา พาเอาความเย็นมาหน่อย แต่ก็ยังขับไล่ความร้อนวูบวาบแปลก ๆ ในร่างกายไม่ออก
นางขมิบช่วงล่างแน่น
“หว่านเอ๋อร์” นางเรียก เสียงแปลก ๆ ไปหน่อย
เสิ่นหว่านเอ๋อร์กำลังจ้องมองทางที่รถม้าหายไปอย่างเหม่อลอย ได้ยินแม่เรียกก็รีบหันกลับมา “แม่ เป็นอะไรหรือ”
นางหวังสูดลมหายใจลึก ให้เสียงของตัวเองฟังดูปกติหน่อย:
“ช่วงนี้เจ้าไม่ใช่หรือที่บ่นว่าอึดอัด เบื่อ ๆ งั้นก็ออกไปเดินเล่นกับสาวใช้บ้าง อย่าไปไกลนัก”
ดวงตาของเสิ่นหว่านเอ๋อร์เป็นประกาย ใบหน้าเผยความดีใจ