ตอนที่ 143 พ่ายแล้ว! สงครามเขตเป่ยเหลียง

ตอนที่ 143 พ่ายแล้ว! สงครามเขตเป่ยเหลียง

ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง

แสงสุดท้ายของตะวันถูกเส้นขอบฟ้ากลืนจนหมด แทนที่ด้วยเปลวไฟที่ลุกโชนขึ้นฟ้า

อำเภอซื่อสุ่ยไม่ได้กลับสู่ความสงบเหมือนทุกวัน กลับยิ่งวุ่นวายหนักขึ้นกว่าเดิม

เสียงร้องไห้ เสียงกรีดร้องโหยหวน และเสียงต่อสู้ฆ่าฟันกันปนกันจนแยกไม่ออก ดึงเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ให้จมลงไปในห้วงเหวสีเลือด

ซากปรักหักพังของตระกูลซุน

เถี่ยอู๋ซวงคุกเข่าข้างหนึ่งบนพื้น แขนขวาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวกำดาบใหญ่ที่คมบิ่นไปแล้วไว้ ปลายดาบปักลงกับพื้น ฝืนพยุงร่างไว้ไม่ให้ล้ม

แขนซ้ายของเขาขาดตั้งแต่ระดับไหล่ รอยขาดมีเลือดและเนื้อเละจนแยกไม่ออก เลือดไหลจนแห้งเหือด เหลือไว้เพียงบาดแผลที่น่าสยดสยอง

เขาอ้าปากหอบหนัก ทุกครั้งที่สูดลมเข้าเหมือนมีสูบลมที่ชำรุดถูกดึงอยู่ในอก ในลำคอส่งเสียงเฮือก ๆ