กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 128 ถึงกับใช้ยาสลบ!
แสงแดดฤดูหนาวส่องลงมาบนตัวนาง เสื้อคลุมใหญ่สีขาวราวหิมะเปล่งประกายนวล ๆ ทำให้ทั้งคนดูราวกับนางฟ้าในภาพวาด
นางดูเหมือนกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ในใจ ปลายเท้าเตะก้อนหินข้าง ๆ ไปทีละครั้ง
ท่าทางนั้นดูน่ารักซื่อ ๆ แบบสาวน้อยอยู่หน่อย ๆ แต่ก็มีความหม่นหมองที่อธิบายไม่ถูกปนอยู่ด้วย
ได้ยินเสียงฝีเท้า นางก็หันกลับมา
ผมยาวปลิวไปตามลม พาเอากลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมาด้วย
ใบหน้านางแดงระเรื่อ ตอนนี้กำลังกัดริมฝีปากล่าง ราวกับสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่รวบรวมความกล้าไว้จนเต็มที่
“พี่หลิน ข้ากับพี่ออกไปเดินเล่นกันเถอะ เดินไปคุยไป”
หลินเฟิงพยักหน้า แล้วหันไปบอกหลิ่วหรูเยียน “ปิดประตูให้สนิท”
……