กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 115 หญ้าโลหิตมังกร
ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะพูด
เถ้าแก่กุมแก้มที่บวมเป่ง พูดแล้วยังมีลมเล็ดออกจากปาก แต่ก็รวบรวมความกล้าเข้ามาใกล้:
“เจ้า... พวกเจ้าช่างกล้าหาญนัก!”
กลางวันแสก ๆ ลักพาตัวหญิงดี ๆ ไม่สำเร็จ ยังจะลงมือตีคนอีก!
พูดแค่คำว่าขออภัยแล้วก็จบหรือ?
“ฟันข้า หน้าข้า!”
เขายิ่งพูดยิ่งโกรธ ชี้ไปที่เหงือกที่ฟันหลุดเป็นแหว่ง:
“เจ้าคิดว่าร้านหยุนจิ่นฟางเป็นที่ไหนกัน! เรื่องนี้ข้าไม่ยอมจบเด็ดขาด ข้าจะแจ้งทางการ”
เยลวี่หมั่นมองเถ้าแก่แวบหนึ่ง แล้วมองผู้หญิงหลายคนที่สีหน้าต่างกันไปคนละอย่างข้างหลังหลินเฟิง