กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 110 เส้นทางต่อจากนี้
“จริง ๆ แล้ว” หลี่เฉิงจงเปลี่ยนเรื่องพูด น้ำเสียงกลับมาทุ้มต่ำอีกครั้ง
“ข้าก็พูดไม่ชัดว่าอำเภอซื่อสุ่ยนี้จะเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
แต่ไอไฟที่ข้าดูดซับไว้มีคุณภาพสูงมาก ญาณสัมผัสจึงไว
สัมผัสได้ราง ๆ ว่าท่ามกลางฟ้าดินผืนนี้ กลิ่นอายสังหารกำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ กำลังรวมตัวกันอยู่
“เหมือนฟ้าร้องครืน ๆ ก่อนพายุฝน แม้มองไม่เห็นฟ้าแลบ แต่ความอึดอัดว้าวุ่นในอากาศนั้นหลอกคนไม่ได้”
เขามองไปที่หลินเฟิง ปลอบว่า “เจ้าเด็ก ไม่ต้องกลัวมากนักหรอก”
กลิ่นอายสังหารนี้...ยังไม่ถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ภูเขาศพทะเลเลือด
“กะ ๆ ดู อย่างมากก็...ตายสักไม่กี่ร้อยถึงพันคน”