ตอนที่ 105 คลื่นลมที่ใหญ่กว่า

ตอนที่ 105 คลื่นลมที่ใหญ่กว่า

ทางเหนือสุดแดน หน้าหนาวอันโหดร้ายกำลังจะมาถึง

ลมหนาวคมราวกับมีด พัดมาจากทุ่งร้างสุดขอบเหนือ ผ่านทุ่งหิมะกว้างใหญ่ พัดพาเกล็ดน้ำแข็งที่เสียดแทง ฟาดใส่กำแพงเมืองที่ผุกร่อน

คูเมืองแข็งเป็นน้ำแข็งไปนานแล้ว ชั้นน้ำแข็งหนาหลายฉื่อ สีเขียวอมเทาแข็งกระด้าง

ไกลออกไปบนทุ่งกว้าง ในความขาวที่เงียบตาย มีเต็นท์ผ้าสักหลาดสีดำนับไม่ถ้วนกระจายอยู่ ราวกับหยดหมึกที่แผ่บนพื้นหิมะ

นั่นคือค่ายใหญ่ของกองหน้าพวกอนารยชนที่ยกมาทางใต้

บนหัวกำแพง ทหารต้าจิ้นที่เฝ้ารักษาการณ์สวมเกราะเหล็ก บนเกราะมีน้ำค้างแข็งหนาติดอยู่

พวกเขากำหอกยาวที่เย็นเฉียบไว้แน่น สายตามองไปยังค่ายศัตรูไกล ๆ อย่างด้านชา บนใบหน้าไม่มีอะไรนอกจากความเหนื่อยล้ากับความหนาว