ตอนที่ 86 ก้มหน้าโน้มกาย

ตอนที่ 86 ก้มหน้าโน้มกาย

ในห้องชั้นสองของหอ แสงเทียนนุ่มนวล

มู่หรงชิงเอ๋อร์นอนอยู่บนเตียง หน้าซีดเซียว ความอ่อนเพลียจากการเสียเลือดทำให้นางดูโทรมเป็นพิเศษ

บาดแผลบนตัวถูกพันไว้เรียบร้อยแล้ว ผ้าพันแผลสีขาวเรืองแสงจาง ๆ ใต้แสงเทียนเหลืองสลัว

มู่หรงเสวี่ยเอ๋อร์นั่งอยู่ข้างเตียง มือถือผ้าเปียก ค่อย ๆ เช็ดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ บนหน้าผากน้องสาว

ท่าทางของนางอ่อนโยนละเอียดถี่ถ้วน แต่ในดวงตามีแววตำหนิอยู่บ้าง

“เจ้านี่นะ ยังใจร้อนไม่เปลี่ยนเลย” มู่หรงเสวี่ยเอ๋อร์ถอนหายใจเบา ๆ

“อยู่ดี ๆ ในเมืองไม่ดีหรือไง?”

ดันต้องแอบออกไป ไม่บอกองครักษ์ ไม่บอกลุงโจวด้วย