กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 47 กองใหญ่ขึ้นเขา
จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลินเฟิงถึงได้ลากเท้าหนักอึ้งกลับเข้าบ้าน
ผลักประตูห้องออก ความอบอุ่นที่ยังเหลืออยู่กับกลิ่นคุ้นเคยในห้องทำให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเขาคลายลงเล็กน้อย
เขาเพิ่งจะปิดประตูกลับมือ ร่างอ่อนนุ่มที่อุ่นปนเย็นและสั่นเบา ๆ ก็พุ่งเข้ามาแนบชิดตัวเขา
สองแขนโอบเอวเขาแน่น กดใบหน้าลงกับอกเขา
หลิ่วหรูเยียนสวมเพียงเสื้อนอนบาง ๆ ตัวเกร็งแข็ง เห็นได้ชัดว่านางยังไม่หายจากความตกใจเมื่อครู่
ใจหลินเฟิงอ่อนลง ยกมือลูบผมสวยดุจเมฆาของนางเบา ๆ
เขาลดเสียงลงให้อ่อนโยน หนักแน่นจนทำให้อุ่นใจ
“ไม่เป็นอะไรแล้ว พวกโจรถูกไล่ไปหมดแล้ว ชาวบ้านก็แยกย้ายกันกลับหมด”